tttt
جشن چهارم ابان !!!!!
رژه در برابر تمثال شاهنشاه اریامهر
..........................................
دبستان بو نصر شیبانی تا کلاس ششم در س خوندم همون جایی که حالا دبستان شهید نو ذریانه
اون روزا اران و بیدگل فقط سه دبستان داشت
بیدگل صباحی
اران بونصر و شاه عباس
.........................
جشن سالانه چهارم ابان هم فقط در مدرسه ما برگزار می شد
با چه ابهت و بر نامه های متنوعی
همه ارگان ها و ادارات ان روز گار در این جشن شرکت می کردند
و سهمی در بر گزاری ان داشتند .
ولی هزینه این جشن خیلی کم بود و بریز و بپاشی در ان نبود
فقط شاید یه سماور چای و یه قندان قند و یه جعبه شیرینی تمام
بخور بخور این جشن بود که ان هم سهم شهردار و بخشدار و چهار تا
رییس اداره و چند تا ژاندارم بود وگر نه بقیه مردم با شکم گشنه و لب تشنه می او مدند و گشنه تر و تشنه تر بر می گشتند .
...............................
چند تا قالیچه می اوردند به ستون های مدرسه اویزون می کردند و چند تا پرچم شیر و خورشید نشان رهوار دررفته
تنها چیز سالم و نو یه میز بود که روی اون یه قالیچه کوچک مخمل میکشیدند و یه عکس شاه و یه عکس شهبانو بدون روسری روی میز می ذاشتن .
و چند تا صندلی شکسته و سالم که از ادارات قرض می کردند و خود اداره ای ها روش می نشستند
و گر نه بقیه مردم روی زمین خاکی دور تا دور مدرسه می نشستند و برنامه جشن را تما شا می کردند .
..........................
اول مهر که می شد معلم ورزش کاسبی اش این بود که روزی یکی دو ساعت بچه های چهارم و پنجم و ششم را در صف های چهارتایی ردیف کنه و پازدن و به اصطلاح رزه رفتن یادشون بده .
.............
به تر تیب قد وامیسادیم و در ستون های چهار تایی با فرمان قدم رو معلم
ورزش خرکت می کردیم و یه تخته سیاه هم به عنوان عکس فرضی اعلیحضرت گذاشته بود و وقتی به اون می رسیدیم با فرمان او نظر به راست می کردیم و احترامی به شاه فرضی .
......................
و چه کتک ها می خوردیم تا شلنگ تحته انداختن ما مقداری مرتب می شد و می تونستیم چهار قدم درست رزه بریم .
........................
چند روز مونده به چهارم ابان معلم دستور داد که باید همه لباس ورزشی داشته باشیم یه جور
یعنی شورت و زیر پوش سفید
به خونه رفتیم و دستور معلم را ابلاغ کردیم
اون روزا به زور خانواده ها می تونستند یه پیرهن و یه نمبون برای بچه ها تهیه کنند و سر زانوی تمبون ها هم همیشه پاره و وصله دار .
اصلا نمیدونستیم شورت چی هست خوردنیه یا پوشیدنی
به خانواده گفتیم که گفتن باید برامون زیر پیراهن رکابی و شورت بخرین یا بدوزین
اول چند تایی فحش پدر و مادر خیرات معلم ورزش کردند و بعد برای اونی که براش جشن می گیرن و چند تا بد وبیراه هم نثار بچه ها و چند پس گردنی و لگد که
به زور می تونیم نون خالی براتون تهیه کنیم و یه تمبون و پیرهن
حالا دستور می دن که شورت و زیر پوش رکابی هم می خواین .
.......................
خلاصه به تکاپو افتادند
و هر جوری بود شورت و زیر پوش جور کردند
و روز بعد که همه زیر لباس هامون پو شیده بودیم رفتیم مدرسه
وقتی لباس ها را در اوردیم و با شورت و زیر پوش رفتیم سر صف
که تمرین رژه کنیم
زمین و زمان می خندیدند
حتی خود ما و هر کس ما را می دید
اسمان
زمین
دنیا به شکل و شمایل ما خنده میزد
...................
یکی تمبون باباش را از سر زانوش بریده بودند و به عنوان شورت پوشیده بود
با یه زیر پوش کهنه گل و گشاد چرک مرده .
یکی یه زیر پوش گشاد رکابی که به هیکل استخونیش زار می زد .
خلاصه شهر فرنگی بود .
چند نفر هم که با لباس معمولی بودند
......................
این کار باعث شد معلم ورز ش به فکر بیفته و به ما گفت فردا هرکدوم پنج تومن بیارین من خودم براتون شورت و زیر پوش می گیرم .
با ناله و نفرین و فحش پدر و مادر پول را دادیم و قرار شد روز چهارم ابان لباس را به ما بده که کثیف نکنیم و با اون رژه بریم
.......................
روز واقعه رسید .
و اماده برای رژه رفتن وسان دیدن
به هر کدوم از ما یه زیر پوش نازک رکابی داد و یه شورت ابی رنگ
رفتیم یه گوشه ای و سوراخ سمبه ای پوشیدیم .
اونایی که هیکل ضعیف و مردنی مثل خودم داشتند راحت و حوب بود
ولی او نایی که کمی تا قسمتی باسن اونا بزرگ بود به بدنشون چسبیده بود و خیلی تنگ !!!!
...............
...................................
اقای معلم ورزش بی رحم برای اون که از این نمد کلاهی بدوزه رفته بود پارچه ای ابی رنگ خریده بود و به خانمش داده بود و شورت ها را دوخته بود
بی رحم و بی انصاف همه را یه اندازه دو خته بود
خلاصه همه به صف شدیم
مراسم رسمی اغاز شده بود .
نوبت به مدرسه ما که رسید و خبردار و ازجلو نظام
دستور قدم رو داده شد
تا جلو جایگاه و عکس شاهنشاه به خیر گذشت
ولی اونجا که رسیدیم نظر به راست داده شد
و قدم ها کشیده تر و بلند تر.
و مصیبت ار این جا شروع شد .
.............................
بچه هایی که باسن اونا بزرگ بود و شورت اونا تنگ
با قدم های کشیده شد یا پاره شدن و جر حوردن .
بیا و تماشاکن .
هر بچه ای سعی میکرد عوض این که دست هاش را به جلو پرتاب کنه .
دستش را اورده بود پشت سرش و از ماتحت خود محافظت می کرد
و بمب خنده در جمعیت حاضر منفجر شده بود .
خنده دارترین منظره جشن در برابر بزرگان شهر
.............................
منتهی در حد دزدی در پارچه های شورت ورزشی و با ریش تراشیده
و نه دزدی های میلیاردی با نام مقدس امام زمان و ریش های بی ریشه!!1
+ نوشته شده در پنجشنبه چهارم آبان ۱۳۹۶ ساعت 21:17 توسط جعفر سحابی | نظرات
